listen
that is expanding
at the speed of light
at the speed of light
(the speed of radio
transmissions).
transmissions).
The leading edges of the bubble
correspond with the first artificial
radio signals
radio signals
that escaped the Earth's atmosphere.
The radio bubble now
extends beyond Alpha Centauri.
Δεκέμβρης 2007
Πρώτη διακύρηξη του radiobubble
Από τη ζούγκλα των Αθηνών, προς τα σύννεφα (του διαδικτύου)…
Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων από αυτούς που, συνήθως, ονομάζουν «άνθρωποι της επιστήμης, της τέχνης και του πολιτισμού». Διατηρούμε όμως, εκτός από το χιούμορ μας, και τις αμφιβολίες μας για το εάν οι παραπάνω χαρακτηρισμοί αποτελούν εύσημο ή το δόλωμα ώστε να κάτσουμε ήσυχοι…
Τέλος πάντων, εμείς, παρά τον σημερινό πληθωρισμό των κάθε είδους Μέσων, νιώθουμε διαρκώς μια μικρή ζαλάδα. Ένα κενό που, μετά από ατέρμονες συζητήσεις και διαφωνίες, διαγνώσαμε ότι προέρχεται από την έλλειψη ενός κοινού τόπου, ενός, έστω εικονικού, χώρου συνάντησης, όπου θα μπορούμε να ανταλλάσουμε με τους άλλους ιδέες και δημιουργίες χωρίς το πρόβλημα της απόστασης, των συνόρων, του ραντεβού της συγκεκριμένης ώρας, της «ευγένειας» των δημοσίων σχέσεων και της υποχρέωσης απέναντι στον κάθε διαφημιζόμενο πελάτη. Τα blogs, τις ιστοσελίδες μας, τα περιοδικά στα οποία γράφουμε, τα bar στα οποία συναντιόμαστε , τις κάθε είδους συλλογικότητες στις οποίες ανήκουμε, δεν τις απαρνιόμαστε, κάθε άλλο. Σκοπεύουμε τη φασαρία, τις απογοητεύσεις και τις επιτυχίες τους, να τις κάνουμε «έργα τέχνης», κείμενα, φωτογραφίες, ταινίες, τραγούδια, που θα τα μεταφέρουμε εδώ.
Δεν προέρχεται όμως, μόνο από την έλλειψη ενός κοινού σημείου συνάντησης η ζαλάδα που λέγαμε παραπάνω, προέρχεται και από τις συχνές μας αϋπνίες. Οι μουσικές και τα τραγούδια, οι ταινίες, τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά μας, χοροπηδάνε τα βράδια στα συρτάρια μας αναζητώντας έναν τρόπο να αποδράσουν και δεν μας αφήνουν σε ησυχία. Εταιρείες δίσκων, διανομής ταινιών, και εκδοτικοί οίκοι, υπάρχουν. Συχνά όμως, αυτό ακριβώς αποδεικνύεται να είναι το πρόβλημα. Πρώτα-πρώτα, κάποιοι εγκρίνουν, επιλέγουν ή απορρίπτουν αυτά που δημιουργούμε πριν αυτά βρουν το δρόμο τους προς την αγορά. Έπειτα, και η ίδια αυτή η έννοια της «αγοράς», δεν μας καίει και τόσο. Πολλοί από μας, αν και βιοποριζόμαστε πουλώντας τα έργα μας, δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δεν μπορούμε, αφού κάνουμε κέφι, να προσφέρουμε κάποια έργα στο κοινό, άμεσα, χωρίς να χρειαστεί να περάσουν από την παραπάνω διαδικασία. Αλλά, πολύ περισσότερο, χωρίς να χρειάζεται οι άλλοι να πληρώσουν για να τα αποκτήσουν.
«Χωρίς την επανάσταση του ορθολογισμού, δεν μπορεί να ανατραπεί η δικτατορία του copyright»
Σοφά λόγια ενός απ’ την παρέα
Με τις δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο, αν κάποιος στο Παρίσι ή το Σάο Πάολο, θέλει να έχει ένα τραγούδι, μια ταινία ή ένα ποίημά μας, θα πρέπει να το έχει. Κι αν εμείς θέλουμε να το έχει δωρεάν, θα πρέπει να το έχει δωρεάν. Αν και προβλήματα σαν τα παραπάνω έχουν βρει τη λύση τους εδώ και χρόνια σε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη, στην Ελλάδα, λέγοντας τέτοιες κουβέντες, εισπράττουμε συνήθως το απορημένο βλέμμα του συνομιλητή μας. Κι όμως, εκατομμύρια άνθρωποι στο μάταιο τούτο κόσμο, προσφέρουν ή κυκλοφορούν τα έργα τους με τις άδειες των Creative Commons, οι οποίες μάλιστα πρόσφατα εναρμονίστηκαν και με το ελληνικό νομικό πλαίσιο. Έτσι μπορεί οποιοσδήποτε να αποκτήσει νόμιμα, χωρίς αντίτιμο, τα έργα αυτά που είναι ελεύθερα για download. Αλλά και να δημιουργήσει επάνω σε αυτά, να τα εξελίξει.
Κρατικοί φορείς και οργανισμοί, κάποια από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια και βιβλιοθήκες του κόσμου, χιλιάδες μουσικοί, εικαστικοί καλλιτέχνες, λογοτέχνες και κινηματογραφιστές, εκδίδουν στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα έργα και αρχεία με αυτή τη λογική. Για να μην πούμε για τις κοινότητες των επιστημόνων που αναπτύσσουν τα προγράμματα ανοιχτού λογισμικού, απ’ τις οποίες έγινε άλλωστε και η αρχή. Και σήμερα έχουμε μια ακόμη απτή απόδειξη για το ότι η ανθρώπινη γνώση και τεχνολογία μπορεί να εξελιχθεί μέσα από τη συνεργασία και τη συλλογικότητα, χωρίς να μεσολαβεί αναγκαστικά η έννοια του κέρδους.
Μέχρι να ληφθεί η απόφαση για τη δημιουργία του radiobubble, οι ζαλάδες που προέρχονταν από το ξενύχτι, που, με τη σειρά του, προέρχονταν από το χοροπηδητό των τραγουδιών, των ταινιών, των φωτογραφιών και των κειμένων μέσα στα συρτάρια… συνεχίζονταν. Το ραδιόφωνο πάλι, είναι από τη φύση του μέσο που κάνει παρέα στον ξενύχτη. Και ραδιόφωνο δεν είχαμε. Αν και ανήκουμε στους εραστές του ραδιοφώνου, όσο κι αν ψάχνουμε τη μπάντα των fm, αισθανόμαστε ότι ακούμε τον ίδιο σταθμό. Που πήγανε οι μουσικές και τα τραγούδια, αλλά, πολύ περισσότερο, που πήγαν οι άνθρωποι που μας απευθύνονταν από τα μικρόφωνα και είχαν κάτι να πουν…
«Χωρίς κεραία, δεν υπάρχει ραδιόφωνο»
Ανόητα λόγια ενός απ’ την παρέα που τελικά αποχώρησε
Έτσι κι αλλιώς, οι δημοσιογράφοι και οι ραδιοφωνατζήδες της παρέας, είχαμε κι εμείς ανάλογες ζαλάδες. Κυκλοφορούσαμε ως ερωτευμένοι που όταν έφτανε η κρίσιμη στιγμή, έχαναν τη φωνή τους και δεν μπορούσαν να προβούν στην λυτρωτική εξομολόγηση…
Απλά, δεν είχαμε ραδιόφωνο.
Κι όταν λέμε ραδιόφωνο, μιλάμε για το μαγικό κουτί που εκπέμπει ιδέες, λόγια, εικόνες, ποιήματα και πάνω απ’ όλα μουσικές… Για το μέσο που από τη φύση του απελευθερώνει τη φαντασία, είτε επειδή απλά το ακούς, είτε επειδή, επίσης απλά, απευθύνεσαι στους άλλους μέσα από αυτό. Για το μέσο που δημιουργεί παρέες, σκέψεις, χρώματα, για την καταραμένη αυτή ανθρώπινη ανακάλυψη που κάνει τη μοναξιά να αισθάνεται πολύ μόνη…
Εμείς λοιπόν, οι «εραστές του ραδιοφώνου, χωρίς ραδιόφωνο», τα άυπνα ψώνια με τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, ξέρουμε πολύ καλά ότι για να υπάρξει ένα τέτοιο ραδιόφωνο, θα πρέπει να απουσιάζουν μερικές έννοιες που κατά λάθος η ιστορία… τις σύνδεσε με την ιστορία του. Διευθυντές, αρχισυντάκτες, υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων σε εταιρείες δίσκων και κάθε είδους επαΐοντες, είναι εκ των πραγμάτων άχρηστοι στη νέα ραδιοφωνική ιστορία. Στην ιστορία που γράφεται στις ζώνες του web 2 και των social networks. Εδώ ο καθένας μπορεί απλά να ανεβάσει την εκπομπή του στη σελίδα «κάνε ραδιόφωνο» χωρίς να πρέπει προηγουμένως να κριθεί και να εγκριθεί, χωρίς να τρώει τα νιάτα του σε νευρωτικές συζητήσεις με άσχετους για το εάν ένα τραγούδι «είναι ωραίο, αλλά αντιεμπορικό και θα χάσουμε διαφήμιση».
Δε φοβόμαστε μη γίνουμε «ένας ακόμη εμπορικός σταθμός». Ξέρουμε καλά ότι όπου υπήρξε η ελευθερία, βρέθηκαν πολλοί ακροατές με τα δικά μας μυαλά και τα δικά μας γούστα… Πιστεύουμε, στο κάτω-κάτω, ότι η καλή μουσική μπορεί να είναι επιτυχημένη, μπορεί πάντα να βρίσκει πολλούς ακροατές.
Ίσως το διαδικτυακό μας ραδιόφωνο, δεν μπορούμε ακόμη να το τοποθετήσουμε δίπλα στο μαξιλάρι μας όπως κάναμε με τα παλιά τρανσιστοράκια, όμως μόλις οι φίλοι μας απ’ το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, το Μεξικό και τις υπόλοιπες γωνιές του κόσμου, αρχίσουν τις εκπομπές τους στο radiobubble, θα αρχίσει το μαξιλάρι μας να κολλάει δίπλα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή…
«Θα στηριχτούμε στη διαφήμιση, χωρίς να ξεφτιλιστούμε»
Λόγια που ακούστηκαν σαν απειλή, που ελπίζουμε να βγει αληθινή
Τελικά, λίγο πριν τα τασάκια αρχίσουν να ίπτανται στο δωμάτιο και ενώ οι ιαχές «πάρτο χαμπάρι ρε, έχουμε καπιταλισμό», εκτοξεύονταν ως αιμοχαρή κονσερβοκούτια πάνω απ’ τις κεφαλές μας, ένα ανοιξιάτικο βράδυ, καταλήξαμε στον ιστορικό συμβιβασμό. Αφού αδυνατούμε να απαντήσουμε στο, κρίσιμο όπως αποδείχθηκε ερώτημα, «υπάρχουν καλές εταιρείες;», θα λαμβάνουμε ενημέρωση από τις καταγραφές αξιόπιστων διεθνών οργανισμών, για να δούμε τουλάχιστον ποιές πρέπει να αποφεύγουμε. Το radiobubble θα προσπαθήσει να καλύπτει τα έξοδά του από τις διαφημίσεις. Δεν πρόκειται όμως να φιλοξενήσουμε διαφημίσεις εταιρειών των οποίων η δραστηριότητα είναι εχθρική προς τον άνθρωπο ή το περιβάλλον. Επίσης, δεν πρόκειται να αισθανθούμε φίλο μας κανέναν, επειδή θα έχει πληρώσει μια διαφήμιση.
Τέλος, για να ‘μαστε αγαπημένοι, προτιμήσαμε να μην γίνουμε μια Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ή ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός, αλλά να είμαστε μια, απλή, «κερδοσκοπική επιχείρηση που στηρίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία». Με τόσα που ‘χουν δει τα μάτια μας, το θεωρήσαμε πιο τίμιο…
Τα υπόλοιπα για μας θα τα μάθετε σιγά-σιγά, βλέποντας και ακούγοντας αυτά που θα κάνουμε upload, είτε είναι εκπομπές, είτε είναι τραγούδια, είτε μουσικές, βιβλία, ταινίες, κείμενα…
Εμείς απ’ την πλευρά μας, θα παρακολουθούμε από κοντά τις δικές σας εκπομπές, τα δικά σας τραγούδια, τις δικές σας μουσικές, τα δικά σας κείμενα, τις δικές σας ταινίες, τα blog που θα σηκώσετε στο radiobubble. Δεν σας έχουμε καμία εμπιστοσύνη…
Λίγο πριν τελειώσουν οι μπύρες, λίγο πριν μπει το 2008
απ’ τη ζούγκλα των Αθηνών προς τα σύννεφα του γαλαξία
η ιδρυτική ομάδα του radiobubble
του διαγαλαξιακού ραδιοφώνου
----------------------------------------------------------------------------
Δεύτερη διακήρυξη του radiobubble
Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011
Aπ' τη ζούγκλα των Αθηνών
προς τα σύννεφα (του διαδικτύου)
Το radiobubble αλλάζει...
Κι ενώ όλοι παλεύουν να συγκεντρωθεί κόσμος στο site τους. Εμείς θα καταργήσουμε το δικό μας...
Από σήμερα θα μας βρίσκεται στo blog της μουσικής, στο "blog των blogs", στο blog των ειδήσεων, στο blog που θα ανεβάζουμε τις εκπομπές που πραγματοποιήσαμε στο live radio και στο blog της κοινότητας, εκεί όπου θα μπορείτε πλέον να ανεβάζετε τις εκπομπές σας.
Θα μας βρίσκεται και στο all day cafe_bar της Ιπποκράτους 146 και στο blog του φυσικά.
Οι εκπομπές μας θα μπορούν πλέον να κατακλύσουν τα blogs και τα social networks μιας και θα είναι ελεύθερες να ενσωματωθούν (να γίνουν embed) όπου τραβάει η ψυχή σας.
Το παλιό site, θα το βρείτε εδώ. Eδώ βρίσκονται τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής της πρώτης ανοικτής διαδικτυακής ραδιοφωνικής κοινότητας, του πλέον περίεργου και ρηξικέλευθου μέσου επικοινωνίας του πλανήτη... Του ραδιοφώνου που επέβαλε η συζήτηση ανάμεσα "στο σύγχρονο" ενός ραδιοφωνικού προγράμματος, και "το ασύγχρονο" των podcasts, να είναι διαρκής και δημιουργική. Εδώ βρίσκονται χιλιάδες εκπομπές, post, αφιερώματα, όνειρα που έγιναν ήχοι και κείμενα. Όλα αυτά που κατά τη γνώμη των "επαγγελματιών ειδημόνων", ήταν αδύνατο να συμβούν.
Από την πρώτη μέρα που ξεκινήσαμε, ορίσαμε τον εαυτό μας ως ραδιόφωνο που θα δημιουργηθεί από αυτούς που είναι ερωτευμένοι με το Μέσο και μόνο.
Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, έχουμε πλέον αποδείξει ότι αν οι εραστές της μουσικής και της "θερμής επικοινωνίας" του ραδιοφώνου, πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, αυτό που θα προκύψει δε θα έχει καμία απολύτως σχέση με το βασανιστήριο που εκπέμπουν τα συμβατικά ραδιόφωνα, με τον μονόχνωτο ήχο που μόνο οικονομικά μπορεί να προσδιορίζει την έννοια "ραδιόφωνο"".
Όλοι εσείς που ανεβάζετε εκπομπές στο radiobubble, απλά και μόνο "για να κάνετε το κέφι σας", αποδεικνύετε με τον καλύτερο τρόπο, ότι τα καλούμενα "νέα μέσα", μπορούν να είναι πράγματι νέα.
Το σημερινό πρόγραμμα του live radio, το προγράμματος ροής μας, αποτελείται κατά 90% από φίλες και φίλους με τους οποίους όταν ξεκινήσαμε, δεν γνωριζόμασταν.
Οι ομάδες που είναι από σήμερα υπεύθυνες για τα όσα γράφονται στα blogs του radiobubble, αποτελούνται επίσης από ανθρώπους που όταν ξεκινούσαμε, μας ήταν άγνωστοι. Κι ας γνωρίζαμε ότι σίγουρα υπάρχουν κάπου εκεί έξω.
Ο πρώτος στόχος μας επιτεύχθηκε, η κοινότητα δημιουργήθηκε. Και παραμένει ανοικτή και διαρκώς εξελισσόμενη.
Κάθε νέο μέλος της κοινότητας, κάθε νέα εκπομπή που ανεβαίνει στο radiobubble, μας φέρνει όλο και πιο κοντά σε αυτό που ονειρευόμαστε: ένα ραδιόφωνο προσδιορισμένο αισθητικά, άρα βαθιά πολιτικά. Και ταυτόχρονα ένα ραδιόφωνο ελεύθερο, ανοικτό σε όλους.
Σας καλωσορίζουμε λοιπόν στο νέο radiobubble, το radiobubble που σιγά-σιγά αυτοκαταργείται ως site. Το radiobubble που αφήνει πλέον τους δικούς του ανθρώπους, "τους αγνώστους" με τους οποίους συναντήθηκε στο χάος του διαδικτύου, να ορίσουν την εξέλιξή του.
Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, βασικό συνδετικό κρίκο του ακόμη μεγαλύτερου ανοίγματός μας στην κοινότητα, αποτελεί το πρόγραμμα ροής του live radio. Άντε, και το κοινό header που βλέπετε σε όλα μας τα blogs, -ίσως αργότερα βέβαια, το καταργήσουμε και αυτό.
Συνεχίστε να ανεβάζετε τις εκπομπές σας στο radiobubble, όπως λέγαμε απ' την αρχή "μην κοιμάσαι, κάνε ραδιόφωνο"... Τα Μέσα αλλάζουν μόνο αν τα αλλάζουμε εμείς.
Συντονίστε τα βήματά σας με την πλέον ελπιδοφόρα προσπάθειας της εν Ελλάδι δημοσιογραφίας των πολιτών μέσω του #rbnews.
Παρακολουθείτε το blog της μουσικής για να αγγίζετε με το αυτί σας ότι καλύτερο κινείται στην παγκόσμια μουσική σκηνή χωρίς να συνοδεύεται κατ' ανάγκη από την κατάρα της αγωνίας να παράξει κέρδος.
Διαβάζετε με προσοχή "το blog των blogs", θα δημοσιεύει ό,τι πιο ενδιαφέρον κινείται μέσα, δίπλα και παράλληλα με το radiobubble. Γιατί μπορεί μεν να είμαστε ένα νησί μεσ' τη διαδικτυακή θάλασσα, μας αρέσουν όμως τα ταξίδια στα γύρω νησία.
Ελάτε για μια μπύρα απ' το cafe_bar της Ιπποκράτους 146, το 1ο all day cafe_bar_radio του γαλαξία. Δεν πήραμε τα βουνά του διαδικτύου για να κρυφτούμε, αλλά για να δημιουργήσουμε αφορμές να κοιταχτούμε από κοντά.
Είμαστε πολλοί. Και είμαστε εδώ τριγύρω.
Πάντα.
Σεπτέμβριος του 2011
η ανοικτή ραδιοφωνική κοινότητα του radiobubble
πάντοτε under construction
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Διαγαλαξιακό ραδιόφωνο
Τα κύματα που εκπέμπονται από τα ραδιόφωνα όλου του πλανήτη, δημιουργούν γύρω από τη γη μια φυσαλίδα, κάτι σαν τσιχλόφουσκα ήχων που ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός και oι επιστήμονες το ονομάζουν radiobubble.
Η φυσαλίδα αυτή των ραδιοφωνικών κυμάτων, άρχισε να δημιουργείται από την στιγμή της πρώτης ραδιοφωνικής εκπομπής και συνεχίζει να τροφοδοτείται καθημερινά από όσα τα ραδιόφωνα του κόσμου εκπέμπουν.
Στο κέντρο της, βρίσκεται αυτό που μεταδίδεται σήμερα, τώρα, αυτήν ακριβώς τη στιγμή, ενώ στην άκρη της που βρίσκεται πλέον 100 έτη φωτός μακριά και συνεχίζει να ταξιδεύει, βρίσκονται οι πρώτες ραδιοφωνικές εκπομπές.
Η φυσαλίδα του radiobubble, έχει ήδη περικλείσει εντός της όλα τα αστέρια που γνωρίζουμε, έχει περάσει το Άλφα του Κενταύρου που βρίσκεται 4,3 έτη φωτός μακριά, και τον Σείριο, το φωτεινότερο άστρο του ουρανού, που βρίσκεται 10 έτη φωτός μακριά από τη γη…
Έτσι, μέσω του ραδιοφώνου, οι ψίθυροι, τα ερωτόλογα, οι πολιτικές διακηρύξεις, τα τραγούδια, οι μουσικές, τα λόγια των θεατρικών έργων, οι διάλογοι των κινηματογραφικών ταινιών, το θρόισμα των φύλλων, τα συνθήματα των διαδηλώσεων, αποτελούν έναν ιδιόμορφο πρεσβευτή του ανθρώπινου πολιτισμού, το πρώτο πράγμα με το οποίο θα έρθει σε επαφή κάποιος που έρχεται προς τη γη, κάποιος που ή αναζητά ψήγματα άλλων πολιτισμών, ή απλά κάνει τη βόλτα του στο άγνωστο άπειρο….
Όσο τα ραδιόφωνα του πλανήτη γη θα συνεχίζουν να εκπέμπουν και οι ήχοι τους να ταξιδεύουν στο γαλαξία, τόσο η απόστασή μας από τους άγνωστους άλλους που βρίσκονται όχι μόνο επάνω στη γη αλλά και στα άστρα γύρω μας, θα μειώνεται.
Και κάθε λέξη, κάθε νότα, κάθε ψίθυρος που εκπέμπεται, παράλληλα με τη μηδαμινότητα του στιγμιαίου και του εφήμερου, θα εμπεριέχει και το μεγαλείο της εκπροσώπησης ενός ολόκληρου πολιτισμού, και την περιπέτεια του ταξιδιού προς το άγνωστο….
και ένα άρθρο του Neil deGrasse Tyson στο περιοδικό Natural History με τίτλο:
